Ladakh 2006

15 juni 2006 vertrokken wij voor een periode van 25 dagen naar Ladakh. Ladakh vormt een deel van Jammu en Kasjmir in het noorden van India. De pieken van de Zanskarbergketen vormen de grens tussen de westelijke Himalaya en het Tibetaanse Hoogland. Het gebied wordt vaak omschreven als The Moonland, Little Tibet en zelfs The last Shangri-la. Ladakh is dan ook een van de meest afgelegen gebieden in India. Dit deel van India werd pas opengesteld voor toerisme in 1974.

Vanaf Schiphol vlogen we allereerst via Frankfurt naar Delhi. Voordat we met een internationale vlucht doorvlogen naar Leh, de hoofdstad van Ladakh, konden we eerst nog een dagje in Delhi doorbrengen. Met een taxi reden we in vogelvlucht langs de highlights van Delhi, waaronder de beroemde "Qutab Minar".

De Baha'i tempel is gebouwd in de vorm van een lotusbloem en is grotendeels opgebouwd uit wit marmer. We zijn niet binnen geweest maar hebben alleen even een fotostop gemaakt. Het was ook druk en warm dus zo erg was dat niet...

Ook een bezoek aan Humayun's tombe is de moeite waard. Dit gebouw wordt ook wel de voorloper van de Taj Mahal genoemd. Nadat we er drie rondjes omheen gelopen hadden, konden we nog steeds de vergelijking met de Taj Mahal niet voorstellen. Maar dat kwam omdat we bij het verkeerde gebouw stonden... ;-)

Even verderop kwamen we de werkelijke Humayun's tombe tegen en opeens begrepen we wat ze bedoelde met de voorloper van de Taj Mahal.

Je kunt er overigens ook met de fiets komen.

De volgende dag vertrokken we met een binnenlandse vlucht van Delhi naar Leh. Aangezien Leh op 3400 meter ligt, hadden we drie dagen om te acclimatiseren en aan de hoogte te wennen. Dat betekende drinken, drinken, drinken, tot wel vier liter per dag en natuurlijk rustig aan doen. Hoewel, we konden het toch niet laten om de eerste dag in Leh al naar een stupa te lopen waar we een behoorlijk stuk voor moesten klimmen, maar op ons gemakje kwamen we uiteindelijk toch boven.

De drie dagen in Leh konden we genieten van de leuke winkeltjes en de mensen die hun waar op straat aanbieden. Bij deze man haalden we een lekker zakje noten.

Voordat we aan onze vijfdaagse wandelroute begonnen, hebben we nog tal van kloosters bezocht in de directe omgeving van Leh. Boeddha's in allerlei rangen en standen. Oude, nieuwe, grote, kleine, mooie, lelijke, we hebben er geenéén overgeslagen.

Na drie dagen Leh begonnen we dan toch eindelijk aan onze trekking. Vijf dagen wandelen in de Himalaya! Prachtig. We startten in Basgo en liepen in vijf dagen naar Ulitokpo (via Likir, Yangtang, Hemis Shukpachan, Themisgang en Lamayuru). Een schitterende route met een paar behoorlijke colletjes erin.

Soms hadden we het geluk dat we even gebruik konden maken van een toilet in één van de dorpjes die we passeerden. We hebben zelden op een mooiere plek onze behoefte gedaan dan hier (dat geldt overigens alleen voor het "exterieur").

Thuis hebben we getraind door veel trappen te lopen maar op deze hoogte is klimmen toch wel andere koek. Af en toe moeten we even uitpuffen.

Tussen de prachtige bergen in is af en toe een stupa gebouwd.

En loopt er zo nu en dan een verdwaalde ezel...

Maar in ieder geval met uitzichten waar je geen genoeg van kunt krijgen. Joke probeert één en ander vast te leggen op de "gevoelige plaat.

De laatste dag van de trekking bezoeken we het Rizong klooster, waar we door kleine monnikjes nauwlettend in de gaten worden gehouden...

Joke demonstreert hier de werking van een gebedsmolen. Deze cilindervormige molens draaien om een verticale as en zijn meestal van metaal, hout of leer gemaakt. Op de buitenzijde van de cilinder staat een gebed of een mantra geschreven. Volgens het Tibetaans boeddhisme heeft het ronddraaien van een gebedsmolen hetzelfde effect als het uitspreken van de betreffende gebeden of mantra's. De molen dient dan wel gedraaid te worden in de richting van de klok, anders wordt het opschrift achteruit gelezen; en dat wil je niet, lijkt me.

Na de vijfdaagse wandelroute brengen we nog twee dagen in Leh door, waarna we met de bus in drie dagen door de Himalaya naar Manali rijden. Een adembenemende route van 425 kilometer. Dit lijkt niet veel maar op sommige plekken konden we niet harder dan een kilometer of 15 waardoor we toch drie volle dagen aan het reizen waren.

De Taglang La Pas is met ruim 5300 meter hoogte de één na hoogste pas ter wereld. Aanleiding genoeg om hier even uit te stappen en een groepsfoto te maken.

We overnachten in tenten op zo’n 4000 meter in Sarchu. Ondanks de vrieskou blijven we redelijk op temperatuur dank zij de dikke paardendekens en onze wollen mutsen op.

De bergwegen zijn slechts drie maanden in het jaar toegankelijk voor verkeer en er zitten hele slechte wegen bij. Maar dit heeft ook wel weer z'n charme. Alles boemelt hier de bergen door; met name de vrolijk uitgedoste vrachtwagens vormen een kleurrijk schouwspel.

Na twee dagen Manali, een stad die ons niet echt kon bekoren, reden we in twee dagen door naar McLeod; een mooi plaatsje dat al jaren het toevluchtsoord van de Dalai Lama is en waar hij zijn residentie heeft in het Tsuglakhan-complex. In de dagen dat wij er waren, werd zijn verjaardag gevierd waardoor er honderden monniken vanuit de hele regio naar McLeod kwamen. Heel leuk om mee te maken.

McLeod is niet bereikbaar voor bussen en vrachtwagens. De straatjes zijn slechts toegankelijk voor Tuk-tuks en brommers. Als je je afvraagt hoe ze goederen en bouwmaterialen het dorp in krijgen dan geeft deze foto daar een redelijk antwoord op.

De winkel is net open en Joke heeft nog één wachtende voor haar...

Na ons bezoek aan McLeod en Dharamsala, vertrekken we met de bus en de nachttrein terug naar Delhi en vanaf Delhi rijden we direct door naar Agra. Een reis naar dit gedeelte van India kan natuurlijk niet voorbij gaan zonder een bezoek aan deze prachtige plaats met zijn mooie gebouwen en natuurlijk... de Taj Mahal.

Helaas hadden we hier niet de mooie blauwe lucht waar we op gehoopt hadden maar toch is het de moeite meer dan waard. Het is niet voor niets één van de zeven wereldwonderen... En met de Taj Mahal nog vers op ons netvlies eindigde onze reis door Noord India. Een schitterend land waar we zeker nog eens naartoe willen.