Finland 2007

In februari 2007 vertrokken we voor een ruime week naar Iso-Syöte in Finland. Een korte vliegreis vanaf Schiphol brengt ons naar de Finse plaats Oulu vanwaar een bus ons naar Iso-Syöte brengt.

Door het koude weer dwarrelen er zelfs bij zonnig weer ijskristallen uit de lucht waardoor bomen en huizen een bijzondere witte coating krijgen.

Alles wordt omgeven door een ijzige laag. Elektriciteitsmasten zijn hier gelukkig op berekend.

Alleen het sneeuwlandschap is al ruimschoots reden genoeg om een bezoek te brengen aan dit gebied. De rust, de vriendelijke bevolking en de leuke activiteiten maken het verder tot een top-vakantie-bestemming.

Eén van die activiteiten is een sneeuwscootertocht door het prachtige landschap. Gelukkig kregen we een winteroverall aangemeten waardoor we redelijk op temperatuur konden blijven ondanks de snijdende kou.

Onze bungalow: van buiten bevroren maar van binnen warm, compleet en gezellig, en...met eigen sauna, zoals het een echt Fins huis betaamd.

Het nadeel van de sneeuwscooter is dat je ze haast niet ziet aankomen. Ik probeerde Joke nog te waarschuwen maar je ziet het resultaat...

De witte gestaltes nemen haast menselijke vormen aan en blijven bovendien rustig voor je poseren.

Als je goed kijkt zie je Joke hier controleren of ze bereik heeft met haar mobiel.

De zonsondergangen zijn prachtig en laat kleuren zien die met geen pen te beschrijven zijn en het zelfs op foto niet halen bij de werkelijkheid.

En natuurlijk hebben we ons laten verleiden tot een tochtje per slede. Hoewel de rendieren wel wat gewend zijn, hadden we toch met ze te doen in deze koude omstandigheden.

Halverwege de sneeuwscootertocht werden we getrakteerd op een heerlijke bak koffie die boven een vuurtje op temperatuur gebracht werd.

De één na laatste dag zijn we gaan vissen op een bevroren meer. Met een ijsboor moesten we eerst door een halve meter ijs heen. Vervolgens je vislijn laten zakken en wachten...

...genieten van de omgeving en wachten...

Totdat je beet hebt. Hoewel de meeste mensen van de groep geen enkele keer beet hadden, haalden wij regelmatig een vis naar boven. Joke kreeg zelfs dusdanig de smaak te pakken dat ze haast niet meer naar binnen wilde komen voor de koffie.

Jägermeister? Alleen als ie ijs en ijs koud is...

Helaas was het na een week weer tijd om de bordjes richting huis te volgen. Al met al een heerlijke week gehad in een prachtig landschap. Echt een aanrader!